specjalnosci.zhp.pl

Specjalność lotnicza

Zasady pracy specjalności harcerskich mówią, że:
Specjalność harcerska jest sposobem realizacji programu harcerskiego wzbogaconego o treści charakterystyczne dla danego rodzaju aktywności.
Realizacja specjalności harcerskich wiąże się ze stosowaniem specyficznych form pracy i instrumentów metodycznych w postaci sprawności i odznak specjalnościowych, uprawnień państwowych i specjalistycznych itp.

ZASADY PRACY LOTNICZEJ W ZHP – Harcerski Sejmik Lotniczy – 10.12.2016

2. Cel harcerskich jednostek lotniczych


2.1. Celem harcerskich jednostek lotniczych jest wychowanie harcerki i harcerza o wyrobionej postawie harcerskiej, o cechach charakteru potrzebnych lotnikowi, dbającego o zdrowie, o dużej wiedzy lotniczej, zaradnego i śmiałego w zamierzeniach i czynach, entuzjastę lotnictwa i organizatora jego popularyzacji.


2.2. W harcerskich jednostkach lotniczych w pracy wychowawczej opartej na Prawie i Przyrzeczeniu Harcerskim szczególnie dąży się do wyrobienia cech charakteru ważnych dla lotnika, jak:
1) spostrzegawczość i szybka reakcja,
2) silna wola, opanowanie, odwaga,
3) solidność i obowiązkowość,
4) koleżeńskość i odpowiedzialność.

2.3. Cel ten harcerskie jednostki lotnicze osiągają przez swą działalność harcerską, szczególnie przez:

a) wykorzystanie wartości i tradycji lotnictwa dla kształcenia charakteru oraz cech psychicznych, psychofizycznych i fizycznych,
b) rozwijanie zamiłowania do lotnictwa oraz zdobywanie metodami harcerskimi wiedzy, umiejętności i wyszkolenia z dziedziny lotnictwa,
c) rozbudzanie zainteresowań lotniczych wśród harcerzy z innych drużyn oraz młodzieży nieharcerskiej, przez prowadzenie działań z zakresu popularyzacji lotnictwa.

3. Metody i formy harcerskiej pracy lotniczej

3.1. Zajęcia lotnicze w harcerstwie są elementem normalnej pracy harcerskiej zastępu, drużyny i kręgu.
Polegają one na zdobywaniu wiedzy i umiejętności lotniczych zawartych w stopniach harcerskich i sprawnościach lotniczych, sportowych odznak aeroklubowych oraz innej działalności o tematyce lotniczej. Uwzględnia się przy tym samowychowanie, samokształcenie oraz działania zespołowe.

3.2. Zajęcia lotnicze powinny być prowadzone zgodnie z metodyką harcerską.
Tradycyjnymi składnikami zajęć lotniczych są m.in. następujące elementy:
1) Gawęda pokazująca na przykładach (np. z historii lotnictwa) cechy charakteru i psychiki niezbędne lotnikowi.
2) Gra kształcąca (ćwiczenia) cechy psychiczne i psychofizyczne związane z gawędą.
3) Lotnicze wiadomości teoretyczne przekazywane w postaci gier lub wplecione w zajęcia praktyczne.
4) Lotnicze zajęcia praktyczne ćwiczące zdobywanie umiejętności.
5) Zawody, konkursy i zabawy sprawdzające wiedzę oraz umiejętności.

3.3. Programy zajęć ogólno-harcerskich i lotniczych powinny się ze sobą splatać.

4. Zakres harcerskiej działalności lotniczej

Harcerska działalność lotnicza obejmuje:

4.1. Popularyzacja lotnictwa, rozumiana zarówno “szeroko” jako podstawowa forma działalności HJL oraz “wąsko”, jako najprostsze zajęcia przeznaczone dla dzieci i młodzieży po raz pierwszy stykającej z lotnictwem lub mało z nim obeznanych. Obejmuje ona najprostsze formy zajęć, jak: konkursy rysunkowe, opracowywanie albumów lotniczych, fotogazetki, zawody latawców, kartonówek i modeli kartonowo-beleczkowych, zawody modeli balonów, wystawy (konkursy) modeli plastikowych, konkursy wiedzy lotniczej, wycieczki na lotnisko (do muzeum, jednostki lotniczej, izby pamięci), spotkanie z ludźmi lotnictwa, pokazy modeli lub filmów lotniczych, imprezy typu “Niedziela Lotnicza” itp.

W gromadach zuchowych popularyzacja lotnictwa powinna wiązać się ze zdobywaniem, zespołowych oraz indywidualnych, lotniczych i astronautycznych sprawności zuchowych oraz zdobywaniem odznak sportowych w modelarstwie lotniczym i kosmicznym.

W drużynach i kręgach harcerskich popularyzacja wiąże się ze zdobywaniem sprawności lotniczych, zdobywaniem stopni harcerskich według prób poszerzonych o wymagania lotnicze oraz zdobywaniem odznak sportowych w modelarstwie lotniczym i kosmicznym oraz innych odznak wyszkolenia lotniczego.

Popularyzacja winna być prowadzona nie tylko wśród zuchów i harcerzy, ale także dla młodzieży szkolnej (np. w szkole, w której działa drużyna lotnicza) oraz na harcerskich kursach i w “nielotniczych” kręgach instruktorskich oraz starszyzny harcerskiej.

4.2. Modelarstwo lotnicze i kosmiczne.

Wiąże się ze zdobywaniem sprawności lotniczych i zdobywaniem odznak sportowych w modelarstwie lotniczym i kosmicznym. Z działalnością modelarską wiąże się organizowanie zawodów i pokazów w ramach “szerokiej” popularyzacji.

4.3. Szkolenie lotnicze, w zakres którego wchodzi:
– lotniarstwo (para-,moto-),
– szybownictwo,
– spadochroniarstwo,
– baloniarstwo,
– pilotaż samolotowy, itp.

PASSWORD RESET

Zaloguj się