specjalnosci.zhp.pl

Odznaki lotnicze

O odznakachHusarskie SkrzydłaHarcerski Znak SpadochronowyHarcerski Znak BalonowyOdznaka harcerskiej kadry lotniczejOdznaki modelarskieOdznaki szybowcowe FAI oraz Medal Lilienthala
Związek Harcerstwa Polskiego
W pracy ze specjalnością lotniczą członkowie ZHP mają możliwość zdobywać harcerskie odznaki wyszkolenia lotniczego.

 

  • Husarskie Skrzydła – przyznawane przez Naczelnika ZHP harcerskim środowiskom lotniczym w uznaniu ich działalności specjalnościowej.
  • Harcerski Znak Spadochronowy – dla wędrowników i instruktorów po odbyciu wstępnego szkolenia spadochronowego i zrealizowania wymagań,
  • Harcerski Znak Balonowy – dla członków ZHP po odbyciu stosownego szkolenia balonowego i zrealizowania wymagań,
  • Odznaki harcerskiej kadry lotniczej – odznaka dla instruktorów pracujących ze specjalnością lotniczą, oraz odznaki popularyzatora i organizatora harcerskiej pracy lotniczej.

 


Aeroklub Polski (AP) oraz Międzynarodowa Federacja Lotnicza (FAI)
  • Odznaki modelarskie
  • Odznaki szybowcowe oraz Medal Lilienthala
Husarskie Skrzydła są tradycyjnym wyróżnieniem dla najlepszych harcerskich jednostek lotniczych o wieloletnim dorobku. Przyznawane przez Naczelnika ZHP w latach 1961 – 1964 i następnie od 1982 r.

Odznaka ma kształt 
tradycyjnych husarskich skrzydeł okalających lilijkę harcerską. W praktyce stosowana jest odznaka według wzoru przyjętego w danym środowisku lotniczym.


Prawo ubiegania się o Husarskie Skrzydła posiadają drużyny, szczepy lub harcerskie kluby lotnicze, które wykazały się przynajmniej przez okres trzech lat dobrymi wynikami harcerskiej pracy lotniczej, tj.:

  • systematycznym organizowaniem popularyzacji lotnictwa lub pełnieniem roli organizatora życia lotniczego w swym środowisku harcerskim,
  • zdobyciem przez co najmniej 40% członków wyszkolenia lotniczego (tj. zdobycie przez członka co najmniej 5 sprawności lotniczych lub aeroklubowej odznaki modelarskiej, lotniarskiej, szybowcowej, spadochronowej, itp. ),
  • dobrym poziomem harcerskiej pracy wychowawczej i metodycznej stwierdzonym w czasie wizytacji harcerskiej jednostki lotniczej.
Prawo indywidualnego noszenia Husarskich Skrzydeł przysługuje wszystkim Harcerskim Instruktorom Lotniczym.

Zasady przyznawania Husarskich Skrzydeł:
 Jednostka harcerska spełniająca powyższe wymagania składa wniosek z pełną dokumentacją o przyznanie prawa do noszenia Husarskich Skrzydeł do Wydziału Wsparcia Specjalnosciowego GK ZHP. Wyróżnienie nadaje w swoim rozkazie Naczelnik ZHP.

Regulamin zdobywania “Skrzydeł Husarskich”

1. “Skrzydła Husarskie” przy lilijce na czapce lub berecie są tradycyjnymi wyróżnieniami dla najlepszych harcerskich zespołów lotniczych o wieloletnim dorobku, przyznawanymi od 1961 r. do 1964 r. i od 1982 r. przez Naczelnika ZHP.
2. Warunkiem zdobycia “Skrzydeł Husarskich” przez drużynę, szczep lub harcerski klub lotniczy jest wykazanie się przynajmniej przez okres trzech lat dobrymi wynikami harcerskiej pracy lotniczej, wyróżniającymi się:
a) systematycznym organizowaniem popularyzacji lotnictwa lub pełnieniem roli organizatora życia lotniczego w swym środowisku harcerskim,
b) zdobycie przez co najmniej 40% członków wyszkolenia lotniczego (tj. zdobycie przez członka co najmniej 5 sprawności lotniczych lub aeroklubowej odznaki modelarskiej, lotniarskiej, szybowcowej, spadochronowej, itp. ),
c) dobrym poziomem harcerskiej pracy wychowawczej i metodycznej stwierdzonym w czasie wizytacji harcerskiej jednostki lotniczej.
3. “Skrzydła Husarskie” jednostkom harcerskim przyznaje Naczelnik ZHP na wniosek Wydziału Wsparcia Specjanościowego GK ZHP. We wniosku wydziału określony jest także kształt skrzydeł.
4. Prawo indywidualnego noszenia “Skrzydeł Husarskich” przysługuje wszystkim Harcerskim Instruktorom Lotniczym.

“W Harcerskim Znaku Spadochronowym nie ma uznawalności. Jest konkret! I to jest takie Virtuti Militari za czyny na polu walki – już od 16 roku życia.”
hm. Paweł Rozdżestwieński

Harcerski Znak Spadochronowy wzorowany jest na Znaku Spadochronowym Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Jest odznaką wyszkolenia spadochronowego członków ZHP.
Celem nadawania odznaki jest uhonorowanie wiedzy i umiejętności technicznych harcerzy odbywających szkolenie spadochronowe, inspirowanie ich do pogłębiania znajomości historii i tradycji polskiego spadochroniarstwa oraz podnoszenia sprawności fizycznej. Zdobywanie odznaki stanowi ważny element w procesie wychowania patriotyczno – obronnego harcerzy spadochroniarzy.

Kształt odznaki wzorowany jest na znaku spadochronowym przedstawiającym orła pikującego do walki (według projektu artysty plastyka Mariana Walentynowicza) uzupełniony lilijką harcerską umieszczoną w szponach orła. Na odwrocie znajduje się hasło „TOBIE OJCZYZNO” oraz numer ewidencyjny Znaku. Odznaka wykonana jest z metalu oksydowanego. Odznaka nadawana jest dożywotnio. Wydawana jest razem z legitymacją, uprawniającą do jej noszenia. Koszt wykonania odznaki ponosi ubiegający się o jej nadanie. Posiadacz odznaki ma prawo nosić na ubraniu cywilnym miniaturkę Harcerskiego Znaku Spadochronowego.

Prawo ubiegania się o Harcerski Znak Spadochronowy przysługuje wszystkim członkom ZHP po spełnieniu następujących wymagań:

  • Wykonanie minimum 3 skoków ze spadochronem z dowolnego typu statku powietrznego podczas szkolenia spadochronowego.
  • Przeprowadzenie udokumentowanych zajęć popularyzujących spadochroniarstwo i historię spadochroniarstwa potwierdzonych przez właściwego przełożonego.

Wręczenia odznaki dokonuje osoba wyznaczona przez Kapitułę Harcerskiego Znaku Spadochronowego. Odznakę należy wręczać w szczególnych okolicznościach związanych z historią polskiego spadochroniarstwa (np. Dzień Spadochroniarza) lub przy okazji uroczystości związanych z tradycjami spadochronowymi w środowiskach osób wyróżnionych (rocznice związane z patronem drużyny, szczepu, hufca lub świętami jednostek Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, Wojska Polskiego itp.). Zasada ta ma na celu podniesienie świadomości historycznej harcerzy – spadochroniarzy oraz popularyzacji spadochroniarstwa.

Odznaka noszona jest na mundurze powyżej Krzyża Harcerskiego. Odznaka może być noszona na podkładce filcowej (podkładka powinna wystawać spod odznaki na 1 mm) w kolorze zależnym od liczby wykonanych skoków:
  • Granatowa – po wykonaniu 12 skoków (w tym 3 z opóźnionym otwarciem),
  • Zielona – po wykonaniu 50 skoków,
  • Czerwona – po wykonaniu 100 skoków.
  • Po uzyskaniu uprawnień instruktora spadochronowego uzyskuje się prawo do noszenia odznaki ze złotą lilijką.

Kapituła Harcerskiego Znaku Spadochronowego działająca przy Inspektoracie Lotniczym Głównej Kwatery ZHP posiada wyłączne prawo nadawania odznaki w drodze decyzji i obowiązek rejestru wydanych odznak. Komendant macierzystego hufca lub chorągwi ogłasza przyznanie Harcerskiego Znaku Spadochronowego w swoim rozkazie.

Skład Kapituły Harcerskiego Znaku Spadochronowego

– hm. Daniel OBAREWICZ  – przewodniczący,
– hm. Marek JEDYNAK –  członek,
– phm. Rafał MUSIALIK – członek,

Aby otrzymać Harcerski Znak Spadochronowy należy dostarczyć do Kapituły:

  • Wniosek
  • Kserokopię książeczki harcerskiej lub instruktorskiej (strony z danymi osobowymi)
  • Poświadczenie wykonania minimum 3 skoków (kserokopia książki skoków lub innego zaświadczenia)
  • Materiały metodyczne związane z popularyzacją spadochroniarstwa (przede wszystkim kompletne materiały metodyczne do prowadzenia zajęć oraz konspekt zajęć, dokumentacja foto, film, klip, artykuły prasowe, materiały szkoleniowe itp.)

Regulamin HZS oraz wzór wniosku znajdziesz w dziale Dokumenty.
Kapituła HZS rozpatruje wnioski minimum raz na kwartał.
Wnioski z dokumentacją należy kierować bezpośrednio na adres:

Kapituła Harcerskiego Znaku Spadochronowego
Wydział Specjalności GK ZHP
ul. Marii Konopnickiej 6
00-491 WarszawaKontakt:
kapitula.hzs@zhp.pl
 

Regulamin Harcerskiego Znaku Balonowego

 

1. Harcerski Znak Balonowy nawiązuje do odznaki obserwatora balonowego wojsk II RP. Jest odznaką wyszkolenia balonowego członków ZHP.

2. Celem nadawania odznaki jest uhonorowanie wiedzy i umiejętności z zakresu baloniarstwa członków ZHP odbywających szkolenie balonowe, inspirowanie ich do pogłębiania znajomości teraźniejszości, historii i tradycji polskiego baloniarstwa.

3. Odznaka wykonana z metalu (o wymiarach szer.50, wys.55 mm), przedstawia wieniec z liści lauru i dębu (barwa, wzór i symbolika jak w Krzyżu Harcerskim) oplatających kotwicę z umieszczoną na jej górnej części lilijka harcerską. Na kotwicy wsparty jest orzeł z rozpostartymi skrzydłami. Wieniec związany jest płaskim węzłem (symbolizującym braterstwo skautowe).

4. Odznaka nadawana jest w trzech klasach. Klasy odznaki rozróżnia się wg występowania złoceń:
a) III klasa – bez złoceń;
b) II klasa – z pozłoconą kotwicą;
c) I klasa – z pozłoconym wieńcem;

5. Prawo zdobywania i noszenia odznaki mają jedynie członkowie ZHP, którzy spełnią następujące wymogi:
a) III klasa – absolwent kursu załogantów balonowych (kurs wg programu zatwierdzonego przez Kapitułę HZB) lub absolwent kursu pilotów balonów wolnych, który w trakcie co najmniej półrocznego stażu: – przeprowadzi udokumentowane zajęcia harcerskie popularyzujące baloniarstwo; – weźmie czynny udział w co najmniej 3 lotach lub pokazach balonowych wykonanych na rzecz dowolnych środowisk harcerskich.
b) II klasa – posiadacz odznaki III klasy, który trakcie co najmniej 2-letniego stażu (od uzyskania odznaki III klasy):
– co najmniej trzykrotnie (w tym przynajmniej 1 raz w ostatnim roku) przeprowadzi udokumentowane zajęcia harcerskie popularyzujące baloniarstwo;
– weźmie czynny udział w co najmniej 10 lotach lub pokazach balonowych wykonanych na rzecz dowolnych środowisk harcerskich;
– ponadto, weźmie czynny udział w co najmniej 10 innych lotach lub pokazach balonowych, celem dalszego podniesienia poziomu wyszkolenia.
c) I klasa – posiadacz odznaki niższej klasy po uzyskaniu licencji pilota balonu wolnego.
Osoba która została członkiem ZHP już po uzyskaniu w/w licencji oraz członek ZHP który przed uzyskaniem w/w licencji nie posiadał odznak niższej klasy, nabywa prawo do noszenia odznaki I klasy po co najmniej półrocznym stażu, w trakcie którego:
– przeprowadzi udokumentowane zajęcia harcerskie popularyzujące baloniarstwo;
– weźmie czynny udział w 3 lotach lub pokazach balonowych wykonanych na rzecz dowolnych środowisk harcerskich.

6. Przeprowadzenie wymaganych zajęć oraz udział w wymaganych lotach lub pokazach winno być potwierdzone w Książce Załoganta Balonowego, wydanej przed rozpoczęciem stażu. Dotyczy to także osób posiadających licencję pilota balonu wolnego. Wzór Książki Załoganta Balonowego ustala Kapituła HZB.

7. Prawo nadawania odznaki w drodze decyzji i obowiązek rejestru wydanych odznak ma Kapituła Harcerskiego Znaku Balonowego przy Wydziale Specjalności Głównej Kwatery ZHP powoływana przez Naczelnika ZHP. W skład Kapituły HZB musi wchodzić co najmniej jeden instruktor-pilot balonowy.

8. Komendant macierzystego hufca lub chorągwi ogłasza przyznanie Harcerskiego Znaku Balonowego w swoim rozkazie.

9. Wręczenia odznaki dokonuje osoba wyznaczona przez Kapitułę Harcerskiego Znaku Balonowego.

10. Odznaka wydawana jest razem z legitymacją, uprawniającą do jej noszenia. Koszty administracyjne oraz wykonania odznaki, w kwocie zryczałtowanej, ponosi ubiegający się o jej nadanie. Wysokość zryczałtowanego kosztu ustala okresowo Kapituła Harcerskiego Znaku Balonowego, za wiedzą (brakiem sprzeciwu) Skarbnika ZHP.

11. Odznaka noszona jest na mundurze powyżej Krzyża Harcerskiego. Ponadto, w podobnym miejscu, może być ona noszona na ubiorach “lotnych”. Ze względów praktycznych sugeruje się noszenie na ubiorach “lotnych” wersji haftowanej (srebrną lub srebrną i złotą nicią). Na pozostałych ubiorach cywilnych może być noszona, w sposób godny, miniaturka odznaki (o wymiarach. 18×19 mm).

12. Wzór odznaki – Harcerskiego Znaku Balonowego
Regulamin uchwaliła GK ZHP w dniu 30.06.2009 r. (uchwała nr 211), a następnie zmieniła w dniu 16.05.2011 r. (uchwała nr 60)

 

Harcerską kadrę lotniczą tworzą instruktorzy harcerscy, którzy opanowali metodykę harcerskiej pracy lotniczej (tj.
 zajęcia lotnicze prowadzą metodami harcerskimi) oraz posiadają odpowiedni zasób wiedzy i umiejętności lotniczych. Instruktorzy harcerscy oraz nieharcerscy posiadający np. aeroklubowe dyplomy instruktorów lotniczych, ale nie wykazujący umiejętności prowadzenia zajęć lotniczych metodami harcerskimi nie spełniają tego warunku i nie mogą być harcerskimi instruktorami lotniczymi.

 

 

 

W ZHP prowadzone są kursy harcerskiej kadry lotniczej:

– Popularyzatorów Harcerskiej Pracy Lotniczej – w dziedzinach/specjalizacjach: małego lotnictwa, spadochroniarstwa, lotniarstwa, baloniarstwa, modelarstwa i szybownictwa – kursy kształcące kadrę popularyzacji tych dziedzin.

– Organizatorów Harcerskiej Pracy Lotniczej – kursy kształcące kadrę kierującą harcerskimi jednostkami lotniczymi.

Ponadto, instruktorzy w stopniu podharcmistrza, prowadzący pracę lotniczą, po wykazaniu się kilkuletnią, prawidłową z punktu widzenia wychowawczego i metodycznego, harcerską pracą lotniczą, mogą uzyskać odznakę “Harcerskiego Instruktora Lotniczego” przyznawaną przez kapitułę tej odznaki. Odznaka ta jest tradycyjną odznaką harcerskich instruktorów lotniczych stosowaną od 1960 roku.

Wymagania dotyczące odznak “Popularyzatora…” i “Organizatora …” oraz “Harcerskiego Instruktora Lotniczego” zawiera załącznik nr 3 do Regulaminu Pracy Lotniczej w ZHP.



Załącznik nr 3 do Regulaminu Pracy Lotniczej w ZHP

 

Harcerska instruktorska kadra lotnicza

 

1) Popularyzator Harcerskiej Pracy Lotniczej

2) Organizator Harcerskiej Pracy Lotniczej

3) Harcerski Instruktor Lotniczy

 

 

Popularyzator Harcerskiej Pracy Lotniczej

Odznaka przeznaczona jest dla harcerzy i instruktorów, którzy chcą spełniać zadania kadry popularyzacji specjalności lotniczej – w dziedzinach: małego lotnictwa, spadochroniarstwa, lotniarstwa, baloniarstwa, modelarstwa i szybownictwa.

Odznaka uprawnia także do tymczasowego prowadzenia drużyny lotniczej/klubu lotniczego (lub pełnienia funkcji szefa wyszkolenia).

Odznaka: granatowa lilijka na szachownicy, numerowana, metalowa (1,4 mm x1,4 mm).

Kursy „Popularyzatorów …” może organizować, oraz nadawać odznaki, IL GK ZHP lub upoważnione przez IL GK ZHP Komendy Chorągwi ZHP posiadające Inspektoraty Lotnicze oraz upoważnieni przez IL GK ZHP Harcerscy Instruktorzy Lotniczy – komendanci szkoleniowych obozów lotniczych.

Rejestr wydanych odznak prowadzi IL GK ZHP.


1. Popularyzator Harcerskiej Pracy Lotniczej – Małego Lotnictwa

 

A. Warunki wstępne: patent może uzyskać harcerz, który ukończył 14 lat życia oraz ukończył odpowiedni kurs lub instruktor harcerski, który przygotował się bez kursu (lub na kursie) do spełnienia stawianych wymogów.

 

B. Wymogi do spełnienia:

1). Zdobył 6 sprawności lotniczych: Konstruktora latawców, Modelarza kartonówkowego, Młody spadochroniarz, Młodego szybownika, Młodego baloniarza, Młody astronauta.

W przypadku instruktora harcerskiego – w zakresie tych sprawności wykazał się wiedzą i umiejętnościami.

2). W zakresie w/w sprawności wykazał się umiejętnościami prowadzenia zajęć lotniczych metodami harcerskimi.

3). Opracował co najmniej 10 harcerskich gier lotniczych i co najmniej 3 z nich poprowadził.

4). Przeprowadził udaną harcerską imprezę lotniczą z grupą przygodnie zebranej młodzieży.

5). Zna wymagania charakteru i zdrowia stawiane lotnikom oraz gry w tym zakresie.

6). Przygotował kilka gawęd na tematy lotnicze.

 

C. Uprawnienia – Może prowadzić zajęcia popularyzujące lotnictwo metodami harcerskimi.

Odznaka uprawnia także do tymczasowego prowadzenia drużyny lotniczej/klubu lotniczego (lub pełnienia funkcji szefa wyszkolenia).

 

Uwagi:

Do 1985 r. patent nosił nazwę “Popularyzatora Lotnictwa”

 

 

 

 

PROGRAM KURSU “POPULARYZATORÓW MAŁEGO LOTNICTWA”

 

(Minimalna ilość godzin kursowych [łącznie] – 64 godziny)

 

1. Budowa latawców (Sprawność “Konstruktor latawców”)

a) Gry, konkursy i gawędy z historii i zastosowania latawców (1 godz.)

b) Wykonanie latawca płaskiego, np. malajskiego (2 godz.)

c) Wykonanie latawca skrzynkowego lub sterowanego (4 godz.)

d) Zawody i zabawy z latawcami. (2,5 godz.)

Razem: 9,5 godz.

 

2. Kartonówki (Sprawność “Modelarz kartonówkowy”)

a) Gry, konkursy i gawędy z historii szybowca i zasad jego lotu (1 godz.)

b) Gry i zabawy nt. wymagań charakteru i zdrowia stawianych lotnikowi (0,5 godz.)

c) Wykonanie strzały i gołębia, zawody (1 godz.)

d) Wykonanie latającego kartonowego modelu szybowca (kartonówki) (0,5 godz.)

e) Zasady lotu , regulacji i sterowania modelem (0,5 godz.)

f) Zawody i zabawy z kartonówkami (1 godz.)

Razem: 4,5 godz.

 

3. Modele spadochronów (Sprawność “Młody spadochroniarz”)

a) Gry, zabawy, konkursy i gawędy nt. Spadochroniarstwa (wg wymagań sprawności “Mały spadochroniarz) (1 godz.)

b) Wykonanie spadochronu rozwijającego się w powietrzu (1,5 godz.)

c) Zawody i zabawy ze spadochronami (1 godz.)

d) Spadochronowa gra terenowa (2,5 godz.)

Razem: 6 godz.

 

4. Modele kartonowe – beleczkowe (Sprawność “Młody szybownik”)

a) Gry, konkursy i gawędy z historii lotnictwa i zakresu wiadomości ze sprawności “Młody szybownik” (1 godz.)

b) Wykonanie latającego modelu szybowca kartonowe – beleczkowego (lub F1N) (2 godz.)

c) Wykonanie latającego modelu kartonowego bez użycia kleju (0,5 godz.)

d) zawody i zabawy z modelami (1,5 godz.)

Razem: 5 godz.

 

5. Modele balonów (Sprawność “Młody baloniarz”)

a) Gry, konkursy i gawędy z dziejów baloniarstwa i budowy balonów (1 godz.)

b) Wykonanie balonu z bibułki (3 godz.)

c) Zawody balonów na ogrzane powietrze (1,5 godz.)

Razem: 5,5 godz.

 

6. Modele rakiet (Sprawność “Młody astronauta”)

a) Gry, zabawy i gawędy z zakresu sprawności “Młody astronauta” (1 godz.)

b) Wykonanie prostej rakiety (2,5 godz.)

c) Zawody rakiet (1,5 godz.)

Razem: 5,5 godz.

 

7. Próby egzaminacyjne

a) Konkurs gawęd lotniczych (3 godz.)

b) Konkurs gier lotniczych (5 godz.)

c) Konkurs imprez lotniczych (6 godz.)

Razem: 14 godz.

 

8. Zajęcia uzupełniające

a) Ogniska harcersko – lotnicze (6 godz.)

b) Zwiedzanie obiektów lotniczych (3 godz.)

c) Dzieje “Harcerskich Skrzydeł” (2 godz.)

d) Miejsce sprawności lotniczych w zdobywaniu stopni harcerskich i w programie pracy zastępów i drużyn lotniczych (1 godz.)

e) Inne formy popularyzacji lotnictwa (4 godz.)

Razem: 16 godz.

 

 

 

2. Popularyzator Harcerskiej Pracy Lotniczej – Spadochroniarstwa

 

A. Warunki wstępne: patent może uzyskać harcerz, który ukończył odpowiedni kurs lub instruktor harcerski, który przygotował się bez kursu (lub na kursie) do spełnienia stawianych wymogów.

 

B. Wymogi do spełnienia:

1) Ukończył podstawowy kurs skoczka spadochronowego.

2) Wykazał się umiejętnością prowadzenia zajęć mających na celu wyrabianie cech potrzebnych spadochroniarzowi.

3) Przeprowadził udane zajęcia popularyzujące spadochroniarstwo.

4) Przygotował kilka gawęd na temat spadochroniarstwa.

5) Zdobył 5 sprawności lotniczych zgodnych z profilem patentu.

6) Posiada wiedzę i umiejętności do popularyzowania spadochroniarstwa metodami harcerskimi.

 

UWAGA – Posiadacz Harcerskiego Znaku Spadochronowego uzupełnia brakujące wymogi.

 

C. Uprawnienia – Może prowadzić zajęcia popularyzujące lotnictwo metodami harcerskimi.

Odznaka uprawnia także do tymczasowego prowadzenia drużyny lotniczej/klubu lotniczego (lub pełnienia funkcji szefa wyszkolenia).

 

 

 

3. Popularyzator Harcerskiej Pracy Lotniczej – Lotniarstwa/Paralotniarstwa/Motolotniarstwa

 

A. Warunki wstępne: patent może uzyskać harcerz, który ukończył odpowiedni kurs lub instruktor harcerski, który przygotował się bez kursu (lub na kursie) do spełnienia stawianych wymogów.

 

B. Wymogi do spełnienia.

1) Ukończył zapoznawczy (lub podstawowy) kurs lotniowy/paralotniowy/motolotniowy.

2) Wykazał się umiejętnościami prowadzenia zajęć mających na celu wyrabianie cech potrzebnych lotniarzowi.

3) Zdobył 5 sprawności lotniczych zgodnych z profilem patentu.

4) Przeprowadził udane zajęcia popularyzujące lotniarstwo.

5) Przygotował kilka gawęd na temat lotniarstwa.

6) Posiada wiedzę i umiejętności do popularyzowania lotniarstwa metodami harcerskimi.

 

C. Uprawnienia – Może prowadzić zajęcia popularyzujące lotnictwo metodami harcerskimi.

Odznaka uprawnia także do tymczasowego prowadzenia drużyny lotniczej/klubu lotniczego (lub pełnienia funkcji szefa wyszkolenia).

 

 

 

4. Popularyzator Harcerskiej Pracy Lotniczej – Baloniarstwa

 

A. Warunki wstępne: patent może uzyskać harcerz, który ukończył odpowiedni kurs lub instruktor harcerski, który przygotował się bez kursu (lub na kursie) do spełnienia stawianych wymogów.

 

B. Wymogi do spełnienia.

1) Ukończył kurs załoganta (lub pilota) balonowego.

2) Wykazał się umiejętnością prowadzenia zajęć mających na celu wyrabianie cech potrzebnych baloniarzowi.

3) Przeprowadził udane zajęcia popularyzujące baloniarstwo.

4) Przygotował kilka gawęd na temat baloniarstwa.

5) Zdobył 5 sprawności lotniczych zgodnych z profilem patentu.

6) Posiada wiedzę i umiejętności do popularyzowania baloniarstwa metodami harcerskimi.

 

UWAGA – Posiadacz Harcerskiego Znaku Balonowego uzupełnia brakujące wymogi.

 

C. Uprawnienia – Może prowadzić zajęcia popularyzujące lotnictwo metodami harcerskimi.

Odznaka uprawnia także do tymczasowego prowadzenia drużyny lotniczej/klubu lotniczego (lub pełnienia funkcji szefa wyszkolenia).

 

 

 

5. Popularyzator Harcerskiej Pracy Lotniczej – Szybownictwa

 

A. Warunki wstępne: patent może uzyskać harcerz, który ukończył odpowiedni kurs lub instruktor harcerski, który przygotował się bez kursu (lub na kursie) do spełnienia stawianych wymogów.

 

B. Wymogi do spełnienia.

1) Ukończył podstawowy kurs pilota szybowcowego.

2) Wykazał się umiejętnością prowadzenia zajęć mających na celu wyrabianie cech potrzebnych szybownikowi.

3) Przeprowadził udane zajęcia popularyzujące szybownictwo.

4) Przygotował kilka gawęd na temat szybownictwa.

5) Zdobył 5 sprawności lotniczych zgodnych z profilem patentu.

6) Posiada wiedzę i umiejętności do popularyzowania szybownictwa metodami harcerskimi.

 

C. Uprawnienia – Może prowadzić zajęcia popularyzujące lotnictwo metodami harcerskimi.

Odznaka uprawnia także do tymczasowego prowadzenia drużyny lotniczej/klubu lotniczego (lub pełnienia funkcji szefa wyszkolenia).

 

 

 

 

6. Popularyzator Harcerskiej Pracy Lotniczej – Modelarstwa Lotniczego i Kosmicznego

 

A. Warunki wstępne: patent może uzyskać harcerz, który ukończył 14 lat życia oraz ukończył odpowiedni kurs lub instruktor harcerski, który przygotował się bez kursu (lub na kursie) do spełnienia stawianych wymogów.

 

B. Wymogi do spełnienia:

1) Uzyskał III klasę sportową (brązową odznakę) w modelarstwie lotniczym/kosmicznym.

2) Wykazał się umiejętnością prowadzenia zajęć mających na celu wyrabianie cech potrzebnych modelarzowi.

3) Przeprowadził udane zajęcia popularyzujące modelarstwo.

4) Przygotował kilka gawęd na temat modelarstwa.

5) Zdobył 5 sprawności lotniczych zgodnych z profilem patentu.

6) Posiada wiedzę i umiejętności do popularyzowania modelarstwa metodami harcerskimi .

 

C. Uprawnienia – Może prowadzić zajęcia popularyzujące lotnictwo metodami harcerskimi.

Odznaka uprawnia także do tymczasowego prowadzenia drużyny lotniczej/klubu lotniczego (lub pełnienia funkcji szefa wyszkolenia).

 

Uwagi:

Patent nawiązuje do patentu/odznaki Harcerskiego Instruktora Modelarstwa Lotniczego, funkcjonującego do 1994 roku.

 

 

 

 

 

 

 

Organizator Harcerskiej Pracy Lotniczej

 

Odznaka jest przeznaczona dla harcerzy i instruktorów, którzy chcą prowadzić drużyny i kluby lotnicze (lub pełnić w nich funkcje szefów wyszkolenia).

Kursy organizatorów może organizować oraz nadawać odznaki, IL GK ZHP lub upoważnione przez IL GK ZHP Komendy Chorągwi ZHP posiadające Inspektoraty Lotnicze.

Rejestr wydanych odznak prowadzi IL GK ZHP.

 

A. Warunki wstępne: odznakę może uzyskać harcerz, który ukończył 16 lat życia, zainteresowany organizacją zajęć lotniczych metodami harcerskimi i posiadający wiedzę harcerską/instruktorską z zakresu kursu przewodnikowskiego, oraz ukończył odpowiedni kurs lub instruktor harcerski, który przygotował się bez kursu (lub na kursie) do spełnienia stawianych wymogów.

 

B. Wymogi do spełnienia

1) Uzyskał odznakę Popularyzatora Harcerskiej Pracy Lotniczej.

2) Zdobył 4 dodatkowe (poza wymaganymi do „Popularyzatora …”) sprawności lotnicze (w przypadku instruktora harcerskiego wykazał się wiedzą i umiejętnościami w tym zakresie).

3) W zakresie wymienionych sprawności wykazał się umiejętnością organizacji i prowadzenia zajęć lotniczych metodami harcerskimi na szczeblu drużyny.

4) Opracował, co najmniej 15 pomysłów harcerskich zajęć lotniczych i co najmniej 3 z nich przeprowadził.

5) Przeprowadził udaną imprezę lotniczą np. zawody dla drużyny lub innej grupy harcerzy.

6) Przygotował 5 gawęd na tematy lotnicze.

7) Zna wymagania charakteru i zdrowia, stawiane kandydatom do poszczególnych dyscyplin lotniczych oraz gry z tego zakresu.

8) Zna warunki uczestnictwa w szkoleniu lotniczym.

 

C. Uprawnienia – do prowadzenia drużyny lotniczej/klubu lotniczego (lub pełnienia funkcji szefa wyszkolenia). Może prowadzić zajęcia popularyzujące lotnictwo metodami harcerskimi.

 

Odznaka: zielona lilijka na szachownicy, numerowana, metalowa (1,4 mm x1,4 mm).

 

 

 

 

 

 

Harcerski Instruktor Lotniczy

 

A Warunki wstępne:

1). Instruktor harcerski, co najmniej w stopniu podharcmistrza.

2). Czynnie działający, z aktualnie zaliczoną służbą.

3). Posiada, co najmniej trzyletnie doświadczenie w harcerskiej pracy lotniczej.

4). Wykazuje się wzorową postawą instruktorską.

 

B. Wymogi do spełnienia:

1). Zdobył uprawnienia instruktorskie w jednej ze specjalności lotniczych lub, od co najmniej 3 lat posiada patent Organizatora Harcerskiej Pracy Lotniczej.

2). Podczas rocznej próby wykazał się prawidłową z punktu widzenia wychowawczego i metodycznego, harcerską (instruktorską) pracą lotniczą

3). Uczestniczył w szkoleniu funkcyjnych (jako członek kadry) metodami harcerskimi na harcerskim obozie lub kursie lotniczym.

4). Prowadzi lub opiekuje się jedną z harcerskich jednostek lotniczych.

5). Uzyskał pozytywną rekomendację dwóch wnioskujących Harcerskich Instruktorów Lotniczych.

 

C. Uprawnienia: – pełne kwalifikacje do prowadzenia działalności harcersko-lotniczej. Może brać udział w planowaniu i kierowaniu ruchem harcersko-lotniczym na wszystkich szczeblach ZHP.

 

Odznaka: złota lilijka na szachownicy, numerowana, metalowa (1,4 mm x1,4 mm).

 

Uwagi:

1. Odznakę przyznaje Kapituła Odznaki.

2. Kapituła, powoływana przez Harcerski Sejmik Lotniczy, jest trzyosobowa, w jej skład wchodzą posiadacze odznaki z wcześniejszą jej numeracją.

3. Odznaka jest tradycyjną odznaką harcerskich instruktorów lotniczych stosowaną od 1960 roku.

Młodzieżowa klasa sportowa czyli odznaka sportowa “Młodzika”  >>>www.19kldh.pl/sprawnosci/mlodziezowa_klasa_sportowa_modelarstwo_lotnicze.htm


III klasa sportowa czyli odznaka sportowa “Brązowa”
  >>>www.19kldh.pl/sprawnosci/3_klasa_sportowa_modelarstwo_lotnicze.htm


I i II klasa sportowa czyli odznaka sportowa “Srebrna” (i klasy wyższe)
   >>> www.19kldh.pl/sprawnosci/wyzsze_klasy_sportowe_modelarstwo_lotnicze.htm

Odznaki szybowcowe przyznawane są w czterech klasach:

 

Odznaka Szybowcowa. Równoznaczna jest z III klasą wyszkoleniową pilota szybowcowego (pilot – uczeń). Przyznaje się ją adeptowi podstawowego kursu szybowcowego obejmującego:
  • Zajęcia teoretyczne z następujących przedmiotów: historia lotnictwa,prawo lotnicze, przepisy wykonywania lotów, aerodynamika i mechanika lotu, meteorologia, nawigacja, higiena lotnicza, budowa i eksploatacja szybowców, przyrządy pokładowe, wyposażenie radiowe, urządzenia startowe, spadochrony i technika skoku ratowniczego. Kurs teoretyczny kończy się egzaminem, którego zaliczenie jest jednym z warunków rozpoczęcia lotów.
  • Zajęcia praktyczne: około 40 lotów z instruktorem i 10 lotów samodzielnych.

Srebrna Odznaka Szybowcowa. Równoznaczna jest z II klasą wyszkoleniową pilota szybowcowego (licencja pilota szybowcowego). Przyznaje ją się pilotowi – uczniowi, który potrafi wykorzysywać wznoszenia termiczne, zaliczył akrobację podstawową, zdał egzamin teoretyczny i praktyczny przed Państwową Lotniczą Komisją Egzaminacyjną oraz wykonał następujące trzy loty wyczynowe:
  • Odległość przelotu długości co najmniej 50 km. w linii prostej.
  • Czas lotu nie krótszy niż 5 godzin.
  • Przewyższenie wynoszące co najmniej 1000 m.

Złota Odznaka Szybowcowa. Przyznaje ją się za wykonanie następujących trzech wyczynów:
  • Odległość przelotu o długości co najmniej 300 km.
  • Czas lotu nie krótszy niż 5 godzin.
  • Przewyższenie wynoszące co najmniej 3000 m

Diamentowa Odznaka Szybowcowa. Istnieje możliwość zdobycia trzech diamentów, które można nosić na odznakach Srebrnej i Złotej oraz na odznakach za wykonanie przelotów nie krótszych niż 1000 km.
  • Diament za odległość. Odległość przelotu o długości co najmniej 500 km.
  • Diament za odległość przelotu docelowego. Odległość przelotu docelowego po trasie docelowo-powrotnej lub po trójkącie o długości co najmniej 300 km.
  • Diament za wysokość przewyższenia. Przewyższenie wynoszące przynajmniej 5000 m.


Po zdobyciu diamentowej odznaki możemy nadal się rozwijać. W szybownictwie przyznaje się dyplomy za przeloty 750 km, 1000 km, 1250 km i tak dalej w krokach co 250 km. Najwyższym odznaczeniem jakie mozna zdobyć w tym sporcie jest przyznawany przez FAI, raz w roku, jednemu pilotowi szybowcowemu na całym świecie Medal Lilienthala.


Medal Lilienthala – najwyższe odznaczenie przyznawane od roku 1939 za wybitne dokonania w dziedzinie szybownictwa. Pierwszym nagrodzonym tym medalem był Polak, płk Tadeusz Góra za przelot z Bezmiechowej do Solecznik Małych koło Wilna długości 577,8 km. Wydarzenie to miało miejsce 18 maja 1938 roku.

Medal ten jest przyznawany corocznie przez Międzynarodową Federację Lotniczą FAI.

Wyróżnieni Polacy:

2004 Janusz Centka
1992 Franciszek Kępka
1975 Adela Dankowska
1972 Jan Wróblewski
1965 Edward Makuła
1960 Pelagia Majewska
1938 Taduesz Góra

PASSWORD RESET

Zaloguj się